Good Morning na lang.

Pero, anong good sa morning.

Gumising ako ng may lagnat at hindi na ako papasok buong araw. So glad, wala naman quizzes ngayon pero di ko na napasa yung sa NRES namin at English 8. Ipapasa ko na lang. Sayang din yung attendance at plus sa Prelims ko kanina. So far, wala pa naman ganon kadaming malas ngayong araw. Di naman ako nageexpect pero gaano kaya katotoo na puro malas ang araw na ito ?

Hahaha. Okay okay naako. Hyperthermia kanina eh, pero ngayon stable na ang kondisyon. CBR na lang ang gagawin ko and increase fluid intake.Self-medication pa din kasi ang dami kong role ngayong araw. May generalized body malaise na din kasi ako and altered level of consciousness kaya kung ano ano na lang nattype ko ngayon. LOL

BTW, Hello, Friday the 13th.

Starting the day right.

Mejo hindi nga ako kumain. HAHAHAH. Starting the day right.


But not my point. Today I'll start the day right. I'll start my day with a smile. Kahit na mejo mahirap. Kahit na parang imposible kasi ang dami-daming nangyayari. Alam mo yung tipong sobrang gulo lang.


Yun pag tinanong ka kung Kamusta ka, pilit na lang sa loob mo sumagot ng Oo. Epekto na rin ng makulimlim na araw na mukhang uulan. Malamig ang pakiramdam ko at nanghihina na rin.


Oo, nanghihina narin sa lahat ng aspeto. Pero kaya yan. Para sa isang magandang umaga na sinimulan ng tama.


Thumbs up.

BUHAY BAHAY.

Minsan yung kahit sarili mong bahay mo, ayaw mo ng uwian.

nakakaewan lang kasi sa bahay. Alam mo yung pakiramdam na nobody really cares. Nagagawa lang nilang magtiyaga. Or nagagawa lang nila yun kasi parte sila ng pamilya mo. Parte sila ng buhay mo. Or responsibilidad kasi nila yun.

Nawawala lang yung sense ng bahay. Gusto ko siya ituring na TAHANAN, hindi lang BAHAY. 

A home is where you feel loved. Or you are cared. Or you are something special. A home is where you are never left behind. Kaso hindi e. Nagiging silungan na lang siya. yung tipong at the end of the day, doon ka lang uuwi kasi wala ka naman ibang tirahan eh. Tapos magtataka sila at mas gusto natin sa ibang bahay. Or mas masaya tayo pag kasama natin ng iba. Kasi doon natin nahahanap yung nawawala sa atin. Kung meron ba nun sa bahay, madali natin ito mamimiss. Kaso .. WALA eh. Sadyang WALA lang talaga.

Wala naman pefect family pero everything is just too much. Minsan mas masarap nga naman malayo. Magpapamiss ka lang. Thinking if they would really care.

Anyway, Good Morning.

Anyway, Good Morning.

Ang hirap ng binabantay ka na ng parents mo sa lahat ng ginagawa mo.

Simula kasi nun umuwi si Papa. Nabawasan na yung pagcocomputer ko. Hindi na din ako masyadong nakakapagTumblr kasi hanggang 10 lang daw ito pwedeng bukas. Kahit sa TV. Napakastrict. Ang hirap magpalaki ng magulang. HAHAHA.

Naninibago na tuloy ang katawan ko at maaga na natutulog. Minsan nga pakiramdam ko gising pa din yung diwa ko kahit na tulog ako. Ganon ako kaadik magpuyat. Inaabot ako dati ng 3am. E ngayon ? HAHAHA.

Bakasyon lang naman dito si Papa from abroad. Di naman sa masaya ako kung aalis na siya, pero sasaya ako kung magiging maluwag lang naman siya sa rules niya.

KARAPATAN NA KAYA ANG PAGGAMIT NG INTERNET.

At nalalabag na ang karapatan ko. At mag-iisang linggo na. Hayaan mo na, magbabakasyon silang lahat sa probinsya at maiiwan na naman ako sa bahay mag-isa. And it’s time to party party ! HAHAHAH.

Namimiss lang kita Tumblr. Namimiss ko na din kayo. ;)

College ? May pasok ?! WATERPROOF kami ?! WATERPROOF kami ?!

— asar. Preschool to Highschool lang. May favoritism ?