Please be normal.

Gusto ko bumalik sa normal ang lahat.

Yung parang katulad na dati. Pero hindi naman ako nageexpect. Oo things will be never the same agaian pero siguro naman kahit kaunti meron babalik dba ? Kahit naman hindi lahat atleast meron.

Yun lang yung masakit. Mamiss mo yung mga bagay na yun. Na dapat hindi. Na dapat nagmomove on ka na. Kaso wala ka naman magawa. Mas masaya nga naman ang dati kaysa sa mga bagay na nararanasan mo noon. Minsan, iisipin mo sana bata ka na lang uli. Para walang problema. Para mas masaya. Pero ano nga naman ang thrill ng isang buhay pag walang problema. Parang isang movie na wala man lang kontrabida. yung tipong pasayaw-sayaw langs siya sa saya asabuong palabas. Ugh. Korny na, boring pa.

Anyway, things happen for a reason. It may be stormy now but it can't rain forever. Gaganda din yan. Siguro hindi nga katulad ng dati. We really have to wake up in the reality that nothing's permanent in this world but change. 


Hindi nga katulad ng dati. But why settle for less ? Malay mo, mas masaya na at mas maganda. BETTER PA PALA KAYSA SA DATI.

Problema nga naman.

Ang hirap pala pag may kaibigan ka na may problema.

Ang hirap magexplain. Ang hirap magrason. Mangatwiran. Ang hirap ipaliwanag kung bakit ganito at bakit ganyan. Lalo na pag family problem. Yung tipong mawala na lahat pero ang pamilya mo ay mananatili pa rin na nanjan.

Ang mas mahirap ay kapag ayaw niyang unawain. Hindi mo nga naman magigising ang taong nagtutulog tulugan. Nakinig lang ako. Nagpayo kung kinakailangan. At the end of the day, siya pa din naman magdedecide.

I just advised her to pray. Kasi prayer will solve all her problems. Yun lang. 

Umuulan pa din kasi e.