Hindi pa din ako makatulog at heto ako nag-aayos ng blog ko. Mas gusto ko dito kaysa sa ibang sites. Mukha na kasing diary eto eh. HAHAHAHA. Nasanay na kasi ako ng 6am ang tuloh ever since nun nag-Graveyard Shift ako. Maaga na ako nakakatulog nun eh. Ngayon, nganga ako pag maaga akong nagbabalak matulog.

Mukha na akong bampira. At pinagaglitan na ako ni Lola na ilang beses na nagising. Guess, i-aadfjust ko na naman ang sarili ko na matulog nang maaga. Pfft.

4th YEAR.

Naenkoy ko itong grupo na ito. Kahit may tampuhan at basagan, at di masyadong solid. MASAYA naman. Mamiss ko ito, kahit papaano. Sige na nga, mamimiss ko na talaga. See you soon, future colleagues.

At sa dalawang ito na lagi ko nang nakasama dahil pinagbuklod kami nang tadhana. HAHAHA. Yung totoo, sinectioning kasi kami. Epal tong OLFU. Eh kami lang ang classmates last semester, o edi eto na. :)))

WALA. na naman.

Yung feeling na lagi ka na lang umaasa sa WALA.

Ang sakit lang maramdaman nang ganon. Yung kahit papaano, nageffort kang maghintay yun pala maghihintay ka lang sa WALA. Yung ikaw, nag-aaksaya ng oras sa mga bagay na sinabi niya pero siya balewala lang na tumanga ka. Yung tipong ang tibay lang ng tiwala at pananampalataya mo.

Ikaw naman kasi umasa ka. Naniwala ka naman agad.  Di mo din naman kasi maiiwasan. Ganon talaga. Mahal mo eh. Concern ka e. Meron kang pakialam eh. Siya lang naman itong wala.

Ayos lang umasa. Oo. Kahit masakit. Atleast, hindi ikaw yung nakakasakit. Hanggang sa masanay ka na lang at wala ka nang maramdaman. Maghintay ka man o hindi, may dumating man o wala, parang wala na lang. Nakakamanhid din pala.   Pero minsan, bawas-bawasan naman para hindi ka laging naghihinakit.

Kung marunong ka nga naman magexpect, matuto kang madisappoint.

Ikaw lang naman ang dahilan kung bakit gising pa ako.

Day 11.

Day 11- A picture of something you hate.

Eto talaga yung unang pumasok sa utak ko. Ayokong nakikita, naririnig ito. Lalo na sa hapag kainan. Even the thought of it kills me. Sorry. Oo, pagkain yan pero may kanya-kanya naman tayong taste dba ? Hahaha. Di din naman ako maselan. Naiisip ko kasi na yung paa ng manok ay gingamit niyam pangkahig at panghukay at pantapak. Minsan natatapakan niya yung tae niya. Plus, ang exotic ng itsura. Paang paa talaga e no. Siguro, nagsimula ito nun katayin yung alaga kong manok dati na si Klok-klok para gawing arroz caldo at ang una kong nakitang parte niya na ginawang sahog ay paa, Nun sinandok na kasi sa akin yun ay pakpak na yung binigay. Well, BASTA AYAW KO NIYAN. Srsly, di ko masikmura. :\

Pero kumakain ako ng isaw. Weird dba.

Graveyard Shift Nurses. ;)

 Yung kakayanin namin hindi matulog, mabantayan ka lang. - Graveyard Shift Nurses. ;)

Graveyard Shift.

"Ang gabi ay nilalang upang mangarap at magsaya sa mga ala-alang pumupukaw ng damdamin." ~ J. Rizal, El Filibusterismo

- Eh paano yung naka-GRAVEYARD SHIFT ? :|