Showing posts with label Yeah blessed.. Show all posts
Showing posts with label Yeah blessed.. Show all posts

Monday, December 26, 2011

PASKO NA NAMAN.

Masaya naman ang Pasko ko.

Oo naman. Wala man engrandeng handaan, di man kumpleto ang pamilya, wala man Christmas tree at hindi man ako nageexpect ng regalo kinabukasan, masaya ang naging Pasko ko.

Bakit ?

  • Kasi atleast may handa kami. Hindi man carbonara, wala man palitaw, fried chicken at hindi man naluto ang hamon, ang mahalaga may pinagsaluhan kami. Ang mahalaga nabusog kami. I feel sad for those na walang handa ngayong Pasko especially nyung mga tinamaan ng bagyo. I uttered a prayer for them We uttered a prayer for them. It's one of the best things we can do. Talagang sila ang nagturo sa akin MAGING KUNTENTO. 
  • Kasi tumawag si Mama at si Papa. Dito rin nagpasko ang pinsan ko from Bacolod. Wala man sila dito, nararamdaman naman namin ang presensya nila. Na kahit malayo sila, nagawa pa rin naman maparamdaman ang Pasko sa kanila. Simpleng bati nga lang daw okay na. Nahohome sick din. At isa yung halimbawa na ipakita mo yun love sa kanila. Family will be always family. MAHALIN MO SILA HANGGA'T MAY CHANCE KA PA. 
  • Kasi atleast may bahay kami. Ilang beses na din muntik masunugan itong barangay namin. And Thank You Lord talaga. Di kami napaano and everything. Pinanghawakan ko yung verse na sabi ni Lord, "Your tent will not be in harm". And hindi nga. THE LORD REALLY PROTECTS AND WATCHES OVER HIS CHILDREN.
  • Kasi atleast ako may mabibigay. Nasanay kasi ako ng ako lagi ang binibigyan. Nasanay ako na ako lagi ang meron. Hindi nga naman masama ang maghangad para sa sarili. Pero lahat ng sobra masama. Kadamutan na iyon. So I learn to save and give to others. Kahit na maliit lang ang budget, sinisgurado ko na galing yun sa puso no ! And a prayer, minsan yun lang kasi ang kaya kong ibigay. :))) Silver and gold I have none sabi sa bible pero ang tanging mabibigay niya any prayers. And that means a lot. Natuto ako magbigay hindi lang sa ibang tao but more especially sa pamilya ko. Ika nga, IT IS BETTER TO GIVE THAN TO RECEIVE.
This month is the Season of LOVE AND GIVING. Sama mo na din ang FORGIVING, PEACE, UNDERSTANDING, UNITY etc. Eto lang yung ilan sa mga lessons na natutunan ko today. And to us, nawa hindi lang ito December. Sabi nga, Let everyday be Christmas day. HIndi sa handaan or dekorasyon nasusukat yun, masyadong literal eh. But it is within the spirit and within the heart.


Ang haba na. HAHAHA.
Merry Christmas & Godbless. ;)

"Grace and peace to you from God our Father and the Lord Jesus Christ." ~ 1 Corinthians 1:3

Monday, October 31, 2011

THE END.

Atleast we ended it with a prayer.


Mahirap nga naman mag-let go. Pero with the right reason and with the right timing for us, natanggap naman namin ng maluwag. Gusto lang muna namin magmature at lumago sa Lord. Siya muna bago ang aming mga sarili. Atleast, hindi kami selfish or possessive dba ?


And focus muna sa buhay namin. Saka na ang lovelife. Everything is beautiful in His time. Isang gabing puno ng iyakan & yakapan. May kiss pro hindi naman yung grabe. Naging dependent na kami sa bawat isa kaya hindi nadn nagiging maganda. Nagiging masikip na. So we decided to part ways. Para naman sa ikakabuti namin yun eh.


Mahirap. Kahit sino naman hindi madaling magpakawala ng taong sobrang minahal na dba ? Di lang siguro ngayon ang panahon. So we stopped it. Bago pa man lumala. Wala akong masabi. Sobrang mahal ko siya pero kung hahayaan ko na lang siyang maging down at tuluyan mawala kay Lord ? Anong klaseng pagmamahal yun dba ?


So kahit MASAKIT, kaya yan. Para kay Lord eh. Maglilingkod muna kami. Ika nga, Let His will be done. First time ko din umiyak sa isang babaeng mahal ko. HAHHA. Ako na korni. Eh, di ako iyakin eh. I try to cry kapag ako nalang mag-isa. Pero sa sobrang bigat. HIndi ko kinaya. Napaluhod na din ako. Like I'm pleading. Sabi ko nga, parehas lang sila ni Mama, pinapaiyak ako. I try to laugh & smile at times pero sobrang sakit lang. Napayakap pa ako kay Lola pauwi. Siempre, takang taka siya. Sabi ko lang wala lang, may sipon lang ako.


Yeah it hurts. But the best part about it ? Is we did what we know is right. 


Pero bago nun, jamming muna kasama si Dicky, Edwatrd, Dess & Ynnep sa bahay nila Micah. Nun pauwi na saka ko sila pinauna (kahit nun una ayaw ko kasi hindi naman ako magaling sa pagpapaliwanag). Then madaming nangyari. The bottom line ? I think we'll be doing better. I saved our last texts for this night.


M: Sumasakit ung ulo ko =( Wala lang salamat sa lahat ng bagay. At mahal na mahal kita. Last na muna to na sasabihan kita nyan .. Sa tamang panahon na ng Lord ung susunod =) Kaya lulubusin ko na muna ha ? Mahal na mahal kasi talaga kita e. Mahal na mahal na mahal. Pero dapat nga naman mas mahal natin si Lord. Kaya. Ayun. tulog na.


A: Sige sa iyo na itong last kong2. Asahan ka namin ni Lord. Hindi kasi kita mahal kung hahayaan lang kita mawala sa Kanya. Last na din ito for now. I LOVE YOU MORE THAN YOU'LL EVER KNOW. Salaamat sa lahat & Sorry. Si Lord na muna. I LOVE YOU SO MUCH. Matulog na. Goodnight. I LOVE YOU ULI> Tandaan mo yan ah. ;)


(nabura niya ito kasi naghang yung phone niya pero isesend ko na lang bukas. Yun lang yung napag-usapan namin until .. )


A: Okay po. Goodnight. For the last time: I LOVE YOU SOOOOO MUCH. I LOVE YOU.


M: Okay. Magpahinga ka na ! And for the .. ayokong sabihin na last .. OO hindi muna ngayon pero sa future. Kapag inallow ni Lord. Basta. I LOVE YOU SO MUCH. MAHAL NA MAHAL KITA. I LOVE YOU SOOO. Tandaan mo yan ah. Ikaw lang. Di ka mawawala sa akin.




Mejo possessive pa rin siya sa huli. Pero I believe sa proper timing na ni Lord. There is a time for everything sabi nga sa Bible.

Eto lang yung nangyari today. Kabilang na yung nagtithes & offering exhorter ako. Nagturo sa mga bata. And mejo nadisappoint kasama ng isang kaibigan. Pero all is well.



Salamat Lord. Praise God pa rin ! 

Sunday, June 13, 2010

Today.




 We had a gift giving today at our Church.
 Actually, it's for the kids. An oplan balik-eskwela.
 We gave free school supplies for the children.

 It really feels great. You know, that you helped some children
 brighten their future. That you saved their lives from being 
 doomed by lacking things to study. WOW. :)

 Today, the KKB's are still struggling.
 But we will prove to everyone that we we will never fear
 nor never be discouraged. We will depend on
 the Lord. We will stand firm ! We will still
 praise the Lord. :)

 We won't let anyone look down on us because we are young.

 Today, I am now an official Kiddoz Ministry Teacher. 
 Haha. It feels good. It feels blessed that you're the one leading
 their lives on the way God wants them to live. 
 I want to take responsibility. I want to be guide them
 and direct them to the right path. 

 I want to train them  in the way they should go.
 So, when they are old, they will not depart form it. :)

 Today is the first day I speak salvation to the kids.
 I taught them to love Christ (sort of) and etc. Hahaha.
 But I really need to improve of course. 

 I'll change from faith to faith and from glory to glory. AMEN !

 Hoo. May God be blessed in my life.
 Lord, continue to stir the fire in my heart .
 I'll serve you till the last day of my life. :)


 Take full control. TODAY, I SURRENDER. :)


-- Goodnight. God bless and Bless God ! :D