"In him our hearts rejoice, for we trust in his holy name. May your unfailing love rest upon us, O LORD, even as we put our hope in you.". ~ Psalm 33:21-22.

- A glorious and victorious 34th Anniversary JIL Church! God bless! :D

Goodnight.

Last one. Sobrang saya lang sa naachieve ko. YEEEY !


Goodnight.

PAGOD.

Natapos ko din ang aking scheduled work. Bukas ko na itutuloy. Next time na ako magblog. :(

Goodnight.

Sundays.

 Yung feeling na naiiyak ka na sa lungkot at di mo alam ang gagawin mo. Tapos may kakausap sa  iyo, kunwari okay ka lang.

 E ganon talaga e. Alam mo yung pakiramdam na mas madaling ngumiti, kaysa ipaliwanag kung bakit ka malungkot. Mas madaling tumawa kaysa naman sabihin kung bakit di ka makangiti. Mas madaling maging okay kaysa ipakita mo na mahina ka.

 At one point parin kasi sa buhay natin kahit gaano pa tayo magpretend na tayo ay isang superhuman, we still break down and cry. Yung iba sanay na hindi umiiyak, yung ipon ipon lang. Kumbaga, “Tear-coin-bank” daw. Pero may iba naman talagang lahat idadaan sa iyak. Kung hahagulgol, hahagulgol siya.Pero ang point, hindi sign ng kahinaan ang pag-iyak, it is a sign of endurance.Sige lang, iyak mo muna, tas okay lang.

 Hindi ko tuloy matuloy yung Day 13. A picture with your bestfriends. Madam kasi sila pero gusto kumpleto. I mean, wala lang. Ba’t nga ba nasali ito ? LOL.Kasi lahat naman tayo may kryptonite. There’s this one thing a kahit anong mangyari, ito lang yung bagay na nagpapahina sa atin. Mapabagay, lugar, pangyayari o tao. Yung tipong inaalala mo pa lang, wasak na yung araw mo.

 Minsan, kahit gaano tayo kalakas, nanghihina din tayo. Sabi nga dba,Everyone needs help, even Spiderman. So gaano ka man kalakas, you just need someone to encourage you. At isa pa, tuloy-tuloy lang. 

 Keep moving forward. Ang pagmove on ay isang choice. 

 Heto na naman ako, nililibang ko lang yung sarili ko. Hayaan na natin, araw nga lumilipas e, yung nararamdaman pa kaya. Mawawala din yan. Kaso nga lang, oo, nagiiwan ng marka. 

Kakauwi lang.

Kakauwi lang.

Umuulan pa. Pero okay lang. Atleast alam mo yung pagod mo may kabuluhan. Hindi yung magpapakapagod pero at the end, feeling mo wala rin saysay.

Sabi nga, okay na yung walang pahinga pero kung yung pinagpapaguran mo may patutunguhan. Lalo na at kasama ko yung mga kaibigan ko and I am sharing His word. Hindi naman nakakahiyang bagay yun dba ?

So, ayun. Gutom na ako. Gusto ko nang kumain. Pagod pero masaya. :)