Showing posts with label HAHA MASAYA.. Show all posts
Showing posts with label HAHA MASAYA.. Show all posts
Tuesday, February 12, 2013
HOW TO MAKE SOMEONE HAPPY.
HOW TO MAKE A MAN HAPPY
1. Feed him
2. Sleep with him
3. Leave him in peace
4. Don't check his phone (Msgs)
5. Don't bother him about his movements
6. Honor him
So whats so hard about that?
HOW TO MAKE A WOMAN HAPPY
It's really not difficult.To make a
woman happy, a man only needs to be:
1. a friend
2. a companion
3. a lover
4. a brother
5. a father
6. a master
7. a chef
8. an electrician
9. a carpenter
10. a plumber
11. a mechanic
12. a decorator
13. a stylist
14. a sexologist
15. a gynecologist
16. a psychologist
17. a pest exterminator
18. a psychiatrist
19. a healer
20. a good listener
21. an organizer
22. a good father
23. very clean
24. sympathetic
25. athletic
26. warm
27. attentive
28. gallant
29. intelligent
30. funny
31. creative
32. tender
33. strong
34. understanding
35. tolerant
36. prudent
37. ambitious
38. capable
39. courageous
40. determined
41. true
42. dependable
43. passionate
WITHOUT FORGETTING TO:
44. give her compliments
regularly
45. Go shopping with her
46. be honest
47. be very rich
48. not stress her out
49. not look at other girls
AND AT THE SAME TIME, YOU MUST
ALSO:
50. give her lots of attention,
51. give her lots of time,
especially time for herself
52. give her lots of space,never
worrying about where she goes
IT IS VERY IMPORTANT:
53. Never to forget * birthdays
*anniversaries
*arrangements she makes
so guys is it that hard? =)))
Saturday, February 9, 2013
Thursday, February 7, 2013
Sunday, October 14, 2012
NCM 107
Dahil last year ko na ito at gusto ko ng exposure (slight), sumali ako sa Docology sa seminar namin. Totoy Bibo talaga. LOL
Tuesday, August 14, 2012
Day 8.
Day 8 - A picture that makes you laugh.
Eto na talaga yun. Say hi to my college friends. Ang cute ko lang sa picture. Sorry naman, kung eto talaga. Ang cute lang kasi nila pag zinoom na. Ang mean ko. HAHAHA. Sorry na talaga. Enough said. Sabi naman nila, minsan mas okay ang WACKY kasi dun mo makikita ang saya ng barkada.
Anyway, miss ko na kayo. :(
Thursday, January 26, 2012
Eksena sa ospital:
- AKO: Lola, ayoko na dito. Wala naman akong ginagawa.
- LOLA: Bakit sa bahay may ginagawa ka ?
- AKO: Oo.
- LOLA & AKO: NAGCOCOMPUTER. :)))
Tuesday, January 10, 2012
Joke time namin.
Pumunta kami ng MOA nun. Tapos nakita namin yung malaking ferris wheel ..
ALE: (nakatigin sa ferris wheel) Ay, gumagalaw pala yan.
ZHEL & AKO: Ay, hindi po Ate, sa ibaba ka lang ! :)))
Tapos nagpunta kami sa seaside ..
JOEM: (nakatingin sa dagat) Ay barko pala yun,
AKO: Ay, hindi bus !
Naulit pa ..
JOEM: (nakatingin sa dagat) Uy, Wow ! May isda !
BREY: Malamang makakita ka ng elepante jan !
Hahaha. Naalala ko lang. Di ako makatulog eh.
Tuesday, January 3, 2012
Meanwhile in Facebook ..
Status mo na, like mo pa ? Nagcomment pa. Forever alone lang ? Sorry ‘te. Natawa lang ako. Pero hayaan mo na. In an open relationship ka naman. :))
Sunday, January 1, 2012
HAPPY NEW YEAR !
1st blog this 2012 !
Well my New Year turned out fine.
Akala ko nga di ako makakapagUNLI eh. Pero okay naman. Galdly, kumpleto naman ang lahat ng pwedeng makumpleto.
KUMPLETO:
- ang daliri ko sa kamay
- ang daliri ko sa paa
- ang 13 bilog na prutas
- ang sahog para sa Buko Salad
- ang handa para sa Media Noche
- ang PAMILYA ko.
Yun last lang anmg makumpleto, okay na sa akin eh. I think I started the year right. Sabi kasi nila ang nasimulan mo ng bagong taon, hanggang matapos na yan. Kaya talagang right lahat. At nun nagputukan na, naenjoy ko naman ang fireworks. Aanhin pa ang pagbili ng sarili kung enjoy naman sa kapitbahay ? :)))
5am na rin matulog. Yun yung tipong sobrang pagod and antok na. I ended the day great ! At alam ko tuloy tuloy na ito.
HAPPY NEW YEAR ! :DD
"Give thanks to the LORD, for he is good; His love endures forever." ~ 1 Chronicles 16:34
"Give thanks to the LORD, for he is good; His love endures forever." ~ 1 Chronicles 16:34
Saturday, December 24, 2011
Inenjoy ko lang.
Tonight, inenjoy ko lang ang sarili ko.
HAHAHAHA. Nothing green pero nagenjoy lang talaga ako. Okay nga eh. Walang gastos. Pagod lang at oras. What I mean is ginawa kong stress free ang araw ko. Namasyal ako, este kami pala.
First time kong makasama mamasyal si Ate Jackie. Actually, we planned for a foot spa pero ang layo sa plano yunug nangyari. Since sarado yung salon dahil una hindi namin siya mahanap yun pala sarado na pala talaga siya, nagdecide na lang kaming magwindow shopping. HAHAHA. Nasa Monumento na naman kami eh so we grabbed the chance na tumingin sa Victory Mall.
Namili ng bag, ng damit at kung anu-ano pa. Kaso, salamat sa Christmas rush, nagmahalan lahat sila. I mean yung presyo. HAHAHAHA. Kaya we ended up buying pizza pauwi. Akala nga namin may manlilibre sa amin kaso wala din pala. Sinamahan narin namin ng coke float para may panulak.
Then we walked on our way home. Puro lang kami tawa. Well. kailangan ko din naman maging masaya. :)))
HAHAHAHA. Nothing green pero nagenjoy lang talaga ako. Okay nga eh. Walang gastos. Pagod lang at oras. What I mean is ginawa kong stress free ang araw ko. Namasyal ako, este kami pala.
First time kong makasama mamasyal si Ate Jackie. Actually, we planned for a foot spa pero ang layo sa plano yunug nangyari. Since sarado yung salon dahil una hindi namin siya mahanap yun pala sarado na pala talaga siya, nagdecide na lang kaming magwindow shopping. HAHAHA. Nasa Monumento na naman kami eh so we grabbed the chance na tumingin sa Victory Mall.
Namili ng bag, ng damit at kung anu-ano pa. Kaso, salamat sa Christmas rush, nagmahalan lahat sila. I mean yung presyo. HAHAHAHA. Kaya we ended up buying pizza pauwi. Akala nga namin may manlilibre sa amin kaso wala din pala. Sinamahan narin namin ng coke float para may panulak.
Then we walked on our way home. Puro lang kami tawa. Well. kailangan ko din naman maging masaya. :)))
Friday, December 23, 2011
Christmas Party.
Ang saya ko lang.
Galing ako sa isang Christmas Party na sobrang kinatamaran kong attendan. But, GRABE. Ang dami palang naging benefits nun. Bukod sa nabusog ako at naging masaya. Ang dami kong natanggap na pagpapala.
At first nanalo ako sa pick-up. HAHAHA. Doon talaga ako mahusay eh. Di na ako nagtangka sumali sa ibang games kasi di naman ako ganoon ka-athletic. Well, nanalo naman ako sa pick-up as BOY KULOT. Ngayon ko lang natanggap na kulot ako. And hindi nga naman lahat ng kulot, salot. :))
The highlight is yung raffle. At first I was praying na kahit yung blender na lang. Kaso, hindi pinalad. Tapos yung Sony Player. The good thing, napunta siya sa tito ko. :DD After yung oven & yung raffle money kaso wala eh. Akala ko hamon na lang. Pero nung tawagin yung nanalo para sa best prize, ang WASHING MACHINE, ako pala ! Sobrang nagtatalon ako sa tuwa. :))))
May mga natanggap pa akong mini gifts. HAHAHA. Saya langs.
Salamat Lord sa sandamakmak na pagpapala mo. :D
Tuesday, December 6, 2011
Laughtrip.
Boy: Hi, may BF ka?
Girl: Meron, sino ka?
Boy: Papa mo to, humanda ka lang pag uwi ko!
.
.
.
.
.
.
(Another Unknown Text.)
Boy: Hi, may BF ka??
Girl: Wala no, di uso sakin yan. Sino ka pala??
Boy: Boyfriend mo to, sinaktan mo na naman ako :(
Girl: Oh, sorry babe. I thought ikaw si Papa.
Boy: Yes! Ako nga to, Papa mo!! Humanda ka lang talaga pag uwi ko, bibitayin kita babae ka!!
Monday, November 28, 2011
Makikinig ka lang naman.
Masaya naman pala.
Alam mo yung pakiramdam na kahit gaano kahirap yung ginagawa mo, masaya pa rin bandang huli ? AKO YUN.
I am currently having my duty at NCMH. Oo, yun yung Mental Hospital sa Mandaluyong. Yes, hindi normal yung pasyente ko. Yes, hindi sila ganon kaayos kausap. Yes, maguguluhan ka sa kanila. Pero, they still deserve to be treated well.
Masarap sila kausap. You will still learn from them. And kahit na mahirap, minsan toxic pa dahil kasabay ng duty ang sandamakmak na case study at kung anu-ano pang paperworks, masarap yung nakakatulong ka. Ang ginhawa ng pakiramdam na nakakaalis ka ng problema.
My patient told me, who is a strict suicidal patient, na ang tanging bagay lang na nagpapasaya sa kanya ay kapag nakakapagusap kami. Sobrang nakakaburyo nga naman sa loob. Tapos minsan hindi ka pa nadadalaw dba ?
BOTTOMLINE ? Hindi lang naman sila ang nalulungkot at nangangailangan ng kausap. Malay mo, yung kaibigan mo pala, kaklase, kapitbahay o kamag-anak mo ay kailangan ng kausap. Just be there. Minsan, hindi na natin kailangan magbigay ng advice, LISTENING is the BEST THERAPY you could ever give.
Thursday, November 17, 2011
WAPAKELS.
Yung feeling ng nakumpleto kami uli.
Siempre, sobrang sarap. Kahit na mejo bitin ang pagkain, sapat na yan. Kahit na mejo walang budget, pagkasyahin na yan. Kahit na ubos na ang inorder na pagkain, sige kwentuhan lang. Kahit na ginagabi na, sige tuloy lang. At kahit na lahat kami naiistress, sige tawanan lang.
Walang kasing saya yung araw. Yung feeling na finally, nagkaroon din ng oras ang bawat isa para sa bawat isa. Walang busy, walang late ang uwi. Walang homework na kailangan gawin. Walang kulang yung pera. Walang hindi pinayagan ng magulang. Lahat pwede. Okay lang yan. Basta nagkasama-sama.
Mejo mababaw ako pag nagkukumpleto kami eh. Sobrang saya langs. Tiyaga-tiyaga lang sa ganito. Tiis-tiis lang sa ganyan. Atleast buo kami. Oo, nakakabobo nga naman pag kanya-kanyang course ang pinag-uusapan. Mapapa-ano daw ? Mapapa-teka lang ah ! Kasi hindi naman nagkakaintindihan. Kahit na minsan manghang-manhga o nandidiri sa mga kwento, tuloy lang. Tapos pag nagkwento na ng kanya-kanyang buhay, pwedeng magtawanan. O kaya pag problemang pag-ibig, pamilya o iba pa, may iyakan pero magpapalakasan na lang, tapos idadaan sa tawanan uli. May tampuhan man nagaganap pero at the end, pang-unawa na lang.
Tapos saka aalalahanin ang High school days. Pagtatawanan na lang namin ang lahat. Yeah, magkakaklase kasi kami nun Hayskul. Oo, nagkikita parin kami. Oo, close na close na close na close parin kami. Sabi nga, your college friends may know your attitude but your high school friends know the reason beyond it. Wala pa rin tatalo sa kanila. Sabi nga ng isang Chinese proverb, "Old clothes are the best.Just like friends." HAHAHA.
Talagang lahat ginawan ng paraan. At umaasa naman ako na mauulit yun. Alam ko naman na mageffort ang lahat. Kasi ganyan talaga pag magkakaibigan, walang iwanan. Awww.
Siempre, sobrang sarap. Kahit na mejo bitin ang pagkain, sapat na yan. Kahit na mejo walang budget, pagkasyahin na yan. Kahit na ubos na ang inorder na pagkain, sige kwentuhan lang. Kahit na ginagabi na, sige tuloy lang. At kahit na lahat kami naiistress, sige tawanan lang.
Walang kasing saya yung araw. Yung feeling na finally, nagkaroon din ng oras ang bawat isa para sa bawat isa. Walang busy, walang late ang uwi. Walang homework na kailangan gawin. Walang kulang yung pera. Walang hindi pinayagan ng magulang. Lahat pwede. Okay lang yan. Basta nagkasama-sama.
Mejo mababaw ako pag nagkukumpleto kami eh. Sobrang saya langs. Tiyaga-tiyaga lang sa ganito. Tiis-tiis lang sa ganyan. Atleast buo kami. Oo, nakakabobo nga naman pag kanya-kanyang course ang pinag-uusapan. Mapapa-ano daw ? Mapapa-teka lang ah ! Kasi hindi naman nagkakaintindihan. Kahit na minsan manghang-manhga o nandidiri sa mga kwento, tuloy lang. Tapos pag nagkwento na ng kanya-kanyang buhay, pwedeng magtawanan. O kaya pag problemang pag-ibig, pamilya o iba pa, may iyakan pero magpapalakasan na lang, tapos idadaan sa tawanan uli. May tampuhan man nagaganap pero at the end, pang-unawa na lang.
Tapos saka aalalahanin ang High school days. Pagtatawanan na lang namin ang lahat. Yeah, magkakaklase kasi kami nun Hayskul. Oo, nagkikita parin kami. Oo, close na close na close na close parin kami. Sabi nga, your college friends may know your attitude but your high school friends know the reason beyond it. Wala pa rin tatalo sa kanila. Sabi nga ng isang Chinese proverb, "Old clothes are the best.Just like friends." HAHAHA.
Talagang lahat ginawan ng paraan. At umaasa naman ako na mauulit yun. Alam ko naman na mageffort ang lahat. Kasi ganyan talaga pag magkakaibigan, walang iwanan. Awww.
Thursday, June 23, 2011
USAPANG MAGKAIBIGAN.
Yung mga usapang ganyan.
Mga usapan ninyong mgakakaibigan na hindi niyo na nagagawa ng personal. Na nagawa niyo man ay matagal ng panahon ang nakakaraan. Nakakamiss lang. Everytime na nag-uusap kami, we never fail to make each other smile.
Yung mga tuksuhan, asaran. Yun yung nakakamiss e. Sama na natin yung sakitan. Ang point is, kahit pala magkakahiwalay, friends pa din. Oo, ako na madrama. Eh ganon talaga e.
Miss ko na din kayo kasi alam ko naman na miss niyo na ako. :D
Monday, June 13, 2011
Saya Sunday.
Sundays are always the best.
Of course, it is really a good feeling that you worshiped your God om Sundays. Yeah, I spent the whole day serving Him. I am a bible school teacher and leader. So, I really enjoyed everything I did even though it is really tiring. Especially, when you get to teach those kids. HAHAHA. It is really not easy to teach childre, you know?
But the other, we spent the night after we got home from church at a friend’s apartment. Yeah. It is with MEHMMIHMUH. Yeah. The name is cool, I think, and I am called MOH. HAHAHA. We just spent the whole night laughing, telling stories, joking about almost everything that happened today, had an eating fellowship, talk about our secrets, heart talks, blablas and most of time it is our humor that keeps us close.
Ayun, kahit na pagod. Magtatagalog nalang ako kasi sopbrang mas maiiexpress ko yung JOY na mararamdaman ko. Iba pa rin ang bonding namin. Iba pa rin ang asaran. Iba pa rin ang kulitan. Kahit minsan may tampuhan na talaga naman hindi mo maiiwasan, nagkakasundo pa din. Isa pa, si Lord kasi ang foundation ng aming pagkakaibigan.
Masarap kasi pare-parehas kayong naglilingkod at lumalago. At kapag nanghihina ang isa, hindi lang namin dinadaan sa tawa. Talagang nagpapalakasan kami through words of encouragement and prayer.
Malaya na naman talaga kami. Katulad ng pagdidiwang ng Pilipinas ng kanyang kalayaan. Basta pag kami magkakasama, iba ang bonding. Malayang-malaya. :D
Matutulog na ako. Masaya na ako e. Goodnight. :)
Friday, June 10, 2011
Kakauwi lang.
Kakauwi lang.
Umuulan pa. Pero okay lang. Atleast alam mo yung pagod mo may kabuluhan. Hindi yung magpapakapagod pero at the end, feeling mo wala rin saysay.
Sabi nga, okay na yung walang pahinga pero kung yung pinagpapaguran mo may patutunguhan. Lalo na at kasama ko yung mga kaibigan ko and I am sharing His word. Hindi naman nakakahiyang bagay yun dba ?
So, ayun. Gutom na ako. Gusto ko nang kumain. Pagod pero masaya. :)
Thursday, June 9, 2011
Masipag ka ba?
Mejo kakauwi ko lang.
Eh yung pakiramdam na nagsisipag ka sa ibang lugar tapos sa bahay niyo hindi mo magawa yun. Yun ang pakiramdam ko. Naghugas kasi ako ng baso’t malalaking kladero sa church namin. Eh hindi ko naman ginagawa yun dito sa bahay e. Hindi naman sa pagiging tamad pero gusto ko lang ibuhos yung enerhiya ko sa iba pang mabibigat na bahay. HAHAHAH. Eh ano naman kung palusot yun ? :))))
Eh yung pakiramdam na napipilit ka ng ibang tao pero sa bahay mo hindi din.HAHAHA. At yun uli ang pakiramdam ko. Eh kasi naman. Nakakahiyang tumanggi na ewan. Masama talaga loob ko pero masyado akong masayahin na tao. So, okay lang (siguro). HAHAH. Ayaw na ayaw ko kasi yung pinapagawa nila e. Eh, no choice kami lang yung napilit. HAHAHAH. Pero, okay na yun(ata) talaga.
At least, nagbloblog na ako. Sinasanay ko lang na magblog dito. Mag-iimprove din ako next time. PROMISE. :D
Okay. Kakain na.
Monday, May 3, 2010
LUNETA.LUNETA.
May 1 2010.
I never felt so alive. Haha . That day was great. The bad thing it made me so tired that I never got the chance to blog it. Haha .
We went to church at exactly 2pm. There, I saw the KKB on a bus. Since the bus is still half empty, tita decided that we should ride on the bus. Haha . The elders along with the other KKBs seperated with the KKB's because we (KKB's) will be joining the human chain . Haha . I am soooo excited.
The human chain is composed with KKBS to show support for Bro. Eddie. We had so much fun. We've got to sing and campaign to motorists who came passing by. Others like Leo, *i joined them after a while* marches in front of the cars whenever the stoplight says stop.
Chances are, Gibo supporters came passing by and they were so pissed off. We shouted that we are volunteers and we are not paid. We are KKB and we want Bro. Eddie for president.
Sigaw ng Kabataan, Bro. Eddie !
Sigaw ng Kabtaan, Pagbabago !
It was fun. We also told knock knock but they were not that Hot anymore like it was in Araneta Coliseum.
I love this Knock knock.
Ate Clariz: Knock ! Knock !
Mads: Who's there ?
Ate Clariz: Araneta Coliseum .
Billy: Araneta Coliseum who ?
Ate Clariz: *sings twinkle twinkle little star* How I wonder what you are ..
Mads: Asan dun yung Araneta ?
Ate Clariz: Alam mo kung nasan ?
Ate Clariz & Me: Eddie nasa CUBAO !
LOL.
The sad part. I never saw the concert. T.T We went home early for the Sunday Service tomorrow while Leo ad Shey had the chance to stay. Waa. Its okey. We got to play Ilong Ilong Ilong before getting on the bus. *laughtrip*.
#1 Me: Ilong Ilong Ilong ! Batok !
*I was touching my Forehead*
#2 Me: Ilong Ilong Ilong ! Filthrun !
Crista: Ha ?
*Haha . Medical term.*
#3 with Yan Yan
Yan Yan: Ilong Ilong Ilong ! Diencephalon !
Me: Ilong Ilong Ilong ! Xiphoid Process !
*Yeah righ that was inside the brain .Cool. :))*
The fun continues when we were in the bus since Yan Yan was there. She got my blood pressure and concluded that I'm Low blood.
Then we got home with Ate Daisy.So tiring . :)
Then we got home with Ate Daisy.So tiring . :)
Subscribe to:
Posts (Atom)


