Sa bahay.

Ayoko lang nagiistay sa bahay. Wala din naman ginagawa kundi magcomputer. O kaya kumain. O kaya matulog. Minsan mas gusto ko pa pumasok. Minsan gusto ko din magdorm sa malayong lugar. Gusto ko din itry maging independent. Gusto ko lang umuwi kapag matutulog na ako o kaya tulog na lahat ng tao tapos alis na naman kinabukasan. Hindi naman ako rebelde, siguro isa lang ito sa feeling ng pagiging teenager.

Yung mangangarap ka din mabuhay mag-isa. Problema, nag-aaral ka pa at wala ka pang sariling kita. Umaasa ka pa rin sa mga magulang mo. Masarap daw kasi maging independent. Lahat nagagawa mo. Walang sumisita sa iyo. Hindi masyadong maingay. Tahimik ang buhay kasi nga walang bawal bawal.

Pero nakakamiss din ang pamilya pag nabuhay ka mag-isa. May isang punto sa buhay mo na gugustuhin mo maging independent pero marerealize mo pa rin na mas masaya ang buhay pag kasama mo ang pamilya kahit ang ingay ingay nila.

Those days na hindi mo alam ang gagawin mo sa buhay mo.

I always try to be productive kahit nasa bahay lang. Ayoko ng nabuburo. Pero I always end up being at my computer all day. Well, at least I'm doing something.

Ang hirap magreview ng kapatid.

 Ay. ang tamad.

 5 pages lang yung babasahin. Ang tamad pa. Kalahating araw na kaming nag-aaral puro pa rin mali yung sagot niya. HEKASI ang lesson namin. Ang topic ay about sa mga ninuno. May exam kasi siya bukas at naaawa naman ako na baka bumagsak siya. Seryosong, nakakawala ng patience. ARGGGG.

 Napapasigaw na ako, napapalo ko pa. Kasi hindi naman niya talaga pinapasok sa utak niya e. Nakakawalang gana. May Science pa mamaya kasi may graded recitation siya bukas. Kaya sana walang pasok bukas. Di lang siya ang nagbenefit, kundi ako din !

 So Lord, help me. Ay, yung kapatid ko na din na tamad na hindi ko alam kung para saan niya ginagamit ang kanyang utak. Ang mean ko ba ? Nakakaasar lang talaga kasi talaga. PROMISE.

Selos.

 Yun pakiramdam na di mo alam kung may gusto talagang patunayan.

 Na mahal mo siya kaya nagseselos ka. Kasi ayaw mong lumalapit ang iba sa kanya. Kasi gusto mo ikaw ang gumagawa ng bagay na iyon para sa kanya. Kasi gusto mo ikaw ang bumubili nun para sa kanya. Kasi gusto mo ikaw lang ang ginagawan niya ng ganon. Kumbaga, ikaw ang the best sa buhay niya. Kumbaga, ikaw lang talaga. O hindi kaya nagiging selfish ka na ? O baka masaktan siya sa ganito. O kaya naman magkamali siya sa ganoon. Hindi kaya over-protective ka lang ? Minsan namin kasi natatakot ka na mapunta siya sa iba. Kasi baka mawala siya sa iyo. Kasi naman baka marealize niya na may mas better pa sa iyo. O hindi kaya wala ka lang trust sa kanya ? Mahal mo siya kaya ka nagseselos. O yun lang nga ba talaga ?

 Na hindi ka dapat magselos kasi nga, mahal mo siya. Bakit ka naman magtataka kung may trust ka talaga ? Bakit ka naman magseselos kung alam mong ikaw lang ? Bakit ka magagalit sa iba kung alam mong hindi ka naman niya ipagpapalit ? Bakit ka naman mas maghahanap ng atensyon kung special ka naman ?

 Natural nga lang naman daw magselos. Pero tandaan, lahat ng sobra ay masama. Ang selos, away at di pagkakaunawaan ay natural lang. Pero kung lagi ay hindi na normal yun. May problema na yung isa sa inyo. 

 Matuto magTRUST. Mag-usap din kayo. Maraming nagagawa ang pag-uusap, malinawan man lang kayo sa mga bagay na ganoon. Para sa huli, yung relasyon niyo, hindi puro sorry or bitternes. At the end, going stronger pa rin kayo ika nga. :D