UMAASA = AKO.

Hanggang asa na lang.

Hanggang ngayon umaasa ka pa rin. Iniisip mo may magbabago. Iniisip mo may babalik sa dati. Hanggang ngayoon ngayon, umaasa ka pa rin na magiging ganoon pa rin ang lahat. Ineexpect mo pagkatapos nito, maggigng okay na. Umaasa ka pa rin na babalik siya.

Naghihintay ka pa rin. Kasi naglaan ka ng effort eh. Nagbuhos ka ng time. Siguro kasi may promise na naiwan. At naniniwala ka pa rin sa buong puso’t isipan mo na tutuparin niya yun. At ayaw mo tanggapin yung katotohanan na baka nga wala na yun. O kaya naman ikaw ang nagkamali. Inaantay mo pa rin. Ayaw mo lang talaga masayang. Yung second chance na yun. Yung opportunity na yun. Kahit na alam mo sa sarili mo na maaraing hindi na yun maulit. Baka last na yun.

But you still wait. Benefit of the doubt lang. At malay mo may bumalik nga. Pero lagi kang may tanong eh. Yung mala-Adele na kanta, “Should I give up or should I keep on chasing pavements?”. So next time, think twice and grab oppurtunities.

Pero baka nga kasi wala na.

Lubos na umaasa, AKO.

Lagi na lang sa sarap ng tulog mo.

Bukas na ako magpopost. Kailangan ko pang magising ng maaga. Bakit ba kasi ang sumasarap ang tulog mo kung kailangan mo ng gumising?

Bukas na ako magpopopst. Maaga pa kasi ako bukas. Bakit kasi mas lalong humihirap gumising pag naririning mo na ang alarm mo? O kaya naman bakit lumalambot lalo ang kama at unan mo? Bakit biglang kumportable ka na?

Maaga pa ako bukas. Bakit kasi kung kailangan magandang maganda na ang panaginip mo at mangyayari na ang pinakagusto mong part ay saka mo na kailangan gumising?

Bakit kasi mahirap gumising pag kailangan mo? At maaga naman pag wala kang kailangan gawin? Ang gulo lang.

Masaya na.

May mga oras na kahit kasama mo lang yung tao na yun masaya ka na.

Yung tipong masaya ka na sa tawa niya. Masaya ka na pag nasa tabi niya. Masaya ka na sa ginagawa niyong dalawa. Sapat na yun sa iyo. Kahit hindi mo na sabihin yung tunay na nararamdaman mo.

Minsan kasi alam mo na kapag sinabi mo pa, wala din naman patutunguhan at mag-iiba lang ang lahat. Kaya ayun, masaya ka na maging kaibigan niya. Kahit na minsan nasasaktan ka kapag may nilalambing siyang iba. May kausap siyang iba o kaya may time siya sa iba.


Kasi masaya ka naman kapag nasa piling niya at wala ka nang hahanapin pang iba.

Para kang BAON, namimiss ko pag walang pasok.

Pag nagsummer classes, may bagsak ? Pwede bang masipag mag-aral ?